الفبای مصرف ویتامین ها

افراد با چالش های گوناگونی در ارتباط با مصرف ویتامین ها روبه رو هستند. این مطلب در اولین زمینه تعداد زیاد فرآورده هایی است که هر سال وارد بازار می شوند و مطلب دیگر، مطالعه های گوناگونی است که بر روی مزایای مختلف ویتامین، مکمل ها و مواد گیاهی انجام شده و نتایج متفاوتی را بیان نموده اند. در همین زمان که مطالعه هایی روی مزایای ویتامین ها انجام می شودبررسی های دیگری در مورد بی خطر بودن ویتامین ها انجام می شود. بررسی های دیگری در مورد بی خطر بودن ویتامین ها و ادعای تولید کنندگان انجام می شود. به علاوه چون FDA  (سازمان دارو و غذا آمریکا) نمی تواند با بررسی ایمنی یا کارایی اجزاء مکمل ها و ویتامین ها ادعاهای تولید کنندگان و کارایی آنها را تعیین نماید، بیماران فقط می توانند با ادعای تولید کنندگان در مورد اینکه فرآورده آنها بی خطر است اعتماد نمایند. در اینجا سعی شده است برای کمک به انتخاب بهتر مکمل ها و یا ویتامین ها به صورت سوال جواب اطلاعات لازم در مورد آنها داده شود.

آیا هر فرد نیاز به مصرف ویتامین و مکمل ها دارد؟

همه افراد نیاز به مصرف مولتی ویتامین و انواع مکمل ها ندارند. اغلب پزشکان و متخصصان معتقد هستند افراد بالغ سالمی که غذاهای گوناگونی از پنج گروه غذایی در رژیم غذایی خود دارند ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود را دریافت می کنند. متخصصان تغذیه بیان می نمایند بهترین رویکرد این است که مواد مغذی اصلی از رژیم غذایی تامین شوند، اما اغلب افراد علی رغم اینکه می توانند رژیم مناسبی داشته باشند اما رژیم غذایی متعادلی ندارند. اغلب افراد از غذاهای حاضری استفاده می کنند که در فهرست غذای آنها تقریبا سبزی و میوه وجود ندارد. به علاوه بسیاری از افراد با عجله غذا می خورند و یا هله هوله را برای متعادل کردن رژیم غذایی خود به کار می برند، که همیه اینها سبب می شود این افراد مواد غذایی مورد نیاز خود را دریافت ننمایند. در آخر می توان گفت اکثر بیماران نیاز به مصرف مکمل ها دارند اما باید به آنها گوشزد نمود مصرف ویتامین ها هیچگاه یک راه بدون دردسر برای پرهیز از داشتن یک رژیم متعادل نیست.

چه افرادی نیاز به مصرف ویتامین ها دارند؟

متخصصان تغذیه در مورد مزایای ویتامین ها در مورد تمام بیماران هم عقیده نیستند، اما یک اعتقاد کلی وجود دارد که مصرف مکمل های ویتامینی برای گروه های خاصی از بیماران مناسب هستند. در زیر به برخی از این گروه ها اشاره می شود:

  1. خانم های باردار و شیرده نیاز به مواد مغذی بیشتر به خصوص کلسیم، اسید فولیک و آهن دارند.
  2. افراد گیاه خوار و آنهایی که رژیم غذایی محدود دارند، نیاز به مکمل های غذایی اضافی دارند، مانند کلسیم، روی، آهن، و ویتامین های گروه B مانند ویتامین B۱۲ که فقط در فراورده های حیوانی یافت می شود و فقر این ویتامین حیاتی منجر به کم خونی و مشکل در اعصاب و عضلات می گردد.
  3. افرادی که رژیم های کم کالری برای کاهش وزن دریافت می نمایند (کمتر از ۱۲۰۰ کالری در روز). این گروه نمی توانند غذای کافی برای نیازهای روزانه شان مصرف کنند و ممکن است مواد مغذی حیاتی را از دست بدهند. مکمل های مولتی ویتامین و املاح معدنی که حاوی بیش از ۱۰۰ درصد نیاز روزانه نیستند راه مناسبی برای اطمینان از تغذیه در طول دوره رژیم می باشند.
  4. افرادی که لبنیات کم مصرف می کنند، نیاز به مکمل های کلسیمی دارند.
  5. به خانم های یائسه توصیه میشود که کلسیم دریافت نمایند.
  6. افراد سیگاری باید میزان ویتامین C دریافتی خود را با مصرف مرکبات یا آب میوه های غنی شده یا مکمل های ویتامین C افزایش دهند. به افراد سیگاری توصیه می شود به میزان روزانه (در افرادمذکر ۱۲۵ میلی گرم و افراد مونٍث ۱۱۰ میلی گرم) ویتامین C دریافت نمایند. البته توصیه اکید این است که اصلا سیگار مصرف ننمایند.
  7. افرادی که دچار مشکل گوارشی هستند، اغلب از کمبود ویتامین ها رنج می برند وباید مکمل ها و ویتامین ها را به کار ببرند.
  8. افراد پیر ممکن است در بلع و مصرف سبزی ها مشکل داشته باشند و یا ممکن است نتوانند به میزان کافی غذا مصرف نمایند تا از مزایای آن بهرهمند شوند. به این دلیل به طور معمول توصیه می شود که مولتی ویتامین یا ویتامین های تکی مصرف نمایند.

چگونه می توان تعیین نمود چه کسی به چه ویتامین هایی نیاز دارد؟

متخصصان تغذیه تنها کسانی هستند که می توانند به افراد در تعیین یک الگوی تغذیه ای مناسب و تعیین اینکه به چه مکملی نیاز دارند کمک نمایتند. بیمارانی که در یکی از این گروه های بالا قرار می گیرند یا آنهایی که احساس ناخوشایندی دارند و یا قادر به داشتن رژیم متعادلی نیستند، افراد مناسب برای دریافت مکمل ها یا مولتی ویتامین های ویژه هستند. هیچ گاه بیماران نباید برای خودشان مکمل های ویژه را تجویز نمایند. بیماران اطلاعات زیادی از اینترنت و تلوزیون ومجلات در مورد مصرف ویتامین ها و فواید آنها به دست می آورند ، اما همه آنها درست نیستند و داروسازان باید به این افراد در زمانی که می خواهند سرخود مکمل مصرف نمایند خطرهای احتمالی مصرف نابه جای مکمل ها را گوشزد نمایند.

آیا خطری در مصرف مقدار زیاد مکمل ها وجود دارد؟

بررسی بر روی مصرف طولانی مدت مقادیر زیاد بیاری از ویتامین ها انجام نشده است. بنابراین مصرف بیش از نیاز روزانه به شدت منع می شود. بساری از ویتامین های محلول در چربی مانند  A و D در بافت ها ذخیره می شوند و تا مدت ها در بدن باقی می مانندو اگر مقدار زیادی از این گروه مصرف شود می تواند به میزان سمی برسد و سبب آسیب استخوان، کبد یا اعصاب شود و یا نقص های مادر زادی ایجاد نمایند. حتی مصرف بیش از حد ویتامین های محلول در آب نیز می تواند ایجاد مشکل نمایند. ویتامین B۱۲ که در درمان سندرم پیش از قاعدگی به کار می رود، نشان داده شده است می توانند سبب آسیب غیرقابل برگشت اعصاب گردد. به علاوه مصرف بیش از حد ویتامین های محلول در آب هدر دادن وقت و پول است چرا که در صورت مصرف بیش از حد از طریق ادرار دفع می شوند. به علاوه دلیل دیگری نیز برای عدم  مصرف بیش از حد برخی از ویتامین ها و مواد معدنی می توانند کمبود برخی دیگر از ویتامین ها و مواد معدنی را بپوشانند. به عنوان مثال مکمل های حاوی ویتامین B۱۲می توانند کمبود اسید فولیک را بپوشانند.

آیا ویتامین ها و مکمل ها تداخل های خطرناکی دارند؟

بعضی از مکمل های معدنی و ویتامین ها جذب داروها را کاهش می دهند. مشخص شده است که بیماران تتراسیکلین را با کلسیم نباید مصرف نمایند، البته در مورد اثر منیزیم در این رابطه اطلاعات کمی موجود است ولی این ماده نیز می تواند مانند کلسیم به دارو متصل شود. به علاوه مصرف طولانی مدت برخی از داروها سبب تخلیه ذخایر ویتامین ها و مواد معدنی می شود. مثلا مصرف طولانی مدت دیودتیکها می تواند سبب تخلیه ذخایر کلسیم، منیزیم، و ویتامین های گروه B شود  و یا کسانی که استاتین ها را طولانی مدت مصرف می نمایند میزان کوانزیم Q آنها ۱۰ برابر کمتر می شود.

چه فرقی میان ویتامین های طبیعی و سنتزی وجود دارد؟

بر اساس روند تهیه، همه مکمل های ویتامینی با درجه های گوناگون، سنتزی هستند، حتی مکمل های ویتامین غذایی  کامل نیز مخلوطی از غذاهای بدون آب به همراه ویتامین ها می باشند. بدن نمی تواند بین ملکول های ویتامین به دست آمده از منابع سنتزی و آنهایی که از منابع طبیعی به دست آمده اند فرق قائل شود. بنابراین هیچ فرقی در جذب ویتامین های سنتزی و طبیعی وجود ندارد.

تصویر یک - الفبای مصرف ویتامین ها

چه زمانی برای مصرف ویتامین ها مناسب است؟

چون مکمل ها تقریبا همان اجزاء غذا را دارند، اکثر آنها باید با غذا مصرف شوند. البته بعضی از آنها نیز باید بین وعده های غذایی مصرف گردند تا جذبشان افزایش یابد. روغن یا چربی به جذب مواد مغذی محلول در چربی مانند ویتامین های A, D, E, K و کارتنویید کمک می نمایند. مصرف آنها به همراه یک قاشق چای خوری روغن کره کاکائو یا چربی های غذایی دیگر سبب دست یافتن به نتایج مطلوبی می شود. همین طور مواد غذایی در آب مانند ویتامین های B و C و فلاونوئیدها به راحتی همراه غذا جذب می شوند، اما اگر در زمان غذا مصرف گردند اثربخشی بهتری دارند. برخی مکمل ها نباید با غذا مصرف شوند، مثلا مکمل های اسید آمینه ای باید به طور معمول ۳۰ دقیقه قبل از غذا مصرف گردند. گلیسینات مثال دیگری است و برخی کارخانه ها توصیه می کنند این فرآورده ها قبل از صبحانه با معده خالی مصرف گردند.

به اشتراک گذاری

Leave a Comment

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.